Rozproszczawsja striłec zi swojeju ridneju [2]

Rozproszczawsja striłec zi swojeju ridneju,
I pojichaw w dałeku dorohu,
Za ridnyj swij kraj, za striłeckyj zwyczaj
Pryjnjaw bij za swoju peremohu.

A witer kołysze zełenu trawu,
Mołodyj dub na duba schyływsja,
Łystja szełestyt, wbytyj striłec łeżyt,
Nad nym konyk joho zażurywsja.

– Oj konju, mij konju, ne stij ty daremne
I zemli ne rozkopuj kopytom,
Biży, konju mij, skaży neńci mojij,
Szczo ja łeżu u lisi zabytyj.

Chaj batko i maty, i ridniji sestry,
Nechaj wony za mnoju ne płaczut,
Ja w lisi łeżu, za ridneju tużu,
Czornyj kruk nadi mnoju łysz krjacze.

Rjady za rjadamy idut partyzany,
Do pochodu harmaty jim hrajut,
Za narodnuju czest, za znuszczannja i smert
Wony kata usjudy karajut.